Nang ngarannya liwar handaknya si Kacil wan si Idang, mun kawa sarabanya digawi Kacil tu pang. Dalas hangit, kamana haja disasahnya. Mun wayah karindangan, si Kacil kisang-kisur saurangan kada mangaruan. Handak makan haja asa hanta liur, disuruh kuitan kada igul-igul. Imuk nang kawan kada kisah lagi, katumpalakannya tu pang. Riang riut rancak mata Imuk mahadangi Kacil bakisah pasal Idang nang sabujurannya kisahnya tabulang bulik haja. Nang ngarannya kawan, Imuk hakun haja jua mamasang talinga mandangarakan. Sabujurannya kacil banar haja nang kada tahu, bilang talinga Imuk rancak manginging. …
Kacil wan Imuk dasarnya sabaharian sarantang saruntung, kasitu kamari kujuk-kujuk baduduaan. Kaya urang jua, mambahanu ada rami, bahanu ada juga tapahual. Mun tapahual, kada lain pada Kacil nang rancak pina maraju, tapakalah dapatnya Imuk. Mun disambat bungul kada jua si Kacil nitu, maraganya dasar tapintar Imuk, jauh pada Kacil.
“Hadang ikam Muk ai…”, ujar Kacil, “kugawi tu pang ikam, barang ai, sakali samustawa kadapapa jua…”. Kacil mamikirakan dimapa jalannya handak manggawi Imuk. Napang, tuhuk sudah tapakalah dapatnya Imuk.
Pas banar, damini hari sanayan. Mun di almanak, pas 1 Juni pulang. Kacil asaan ingat nangapa jar guru di sakulahan bahari. Tuhuk Kacil mambungkari buku, nang pina kada karuan tampuh lagi. Ada nang talipat-lipat, baluman sual andakannya nang tahambur ka situ kamari. Di buncu mana haja kah si Kacil bahari mangajal.
“Pas… kada bataha lagi hudah, Imuk kada harapan ingat sual nang sabuting nangini…”, ujar Kacil bagimit, bapandir saurangan, pas banar nang kaya urang paning lalat.