Nang ngarannya liwar handaknya si Kacil wan si Idang, mun kawa sarabanya digawi Kacil tu pang. Dalas hangit, kamana haja disasahnya. Mun wayah karindangan, si Kacil kisang-kisur saurangan kada mangaruan. Handak makan haja asa hanta liur, disuruh kuitan kada igul-igul.
Imuk nang kawan kada kisah lagi, katumpalakannya tu pang. Riang riut rancak mata Imuk mahadangi Kacil bakisah pasal Idang nang sabujurannya kisahnya tabulang bulik haja. Nang ngarannya kawan, Imuk hakun haja jua mamasang talinga mandangarakan. Sabujurannya kacil banar haja nang kada tahu, bilang talinga Imuk rancak manginging.
nang kaya malam arba sumalam …
“dimapa aku ni Muk?”, ujar Kacil mambuka pandir wan Imuk.
“dimapa apanya?”, Imuk manyahuti Kacil.
“pinanya sudah kada katahanan lagi muk ai…”
“nangapa pulang kada tahan. dipacah haja mun kada tahan”
“apanya nang dipacah? bujur-bujur nah muk…”
“ai… bisul nang marantan di batang paha sumalam balum pacah kalu?”
“lain muk ai… mun babaya bisul aku kawa haja maharit, bisul sahang ha pulang”. Kacil manyahuti Imuk asa pina lamah, pinanya bubujuran kadada daya lagi. Baduduan dudukan di ambin rumah Imuk, sambil si Imuk lituk-lituk manggawi dakuan.
“muuk…”, ujar kacil pulang, asa pina lintuk ha kacil mangiyau imuk, kapala tatunduk tangan kariwit-kariwit mangguliming bigi daku.
“nangapa pulang? tuu nah, bigi dakuan jangan dihamburakan lah…”, ujar imuk manyahuti.
“tahu ai aku…”, jar kacil pulang.
“muk… ikam hakun mangawani aku kalu…”, jar kacil manarusakan.
“nang kaya nang masih tu pang, wayah kawa ku kawani haja kalu…”, jar imuk.
“nang sabuting ni talain muk ai. pinanya ikam karas mun pasal nangini, makanya aku batakun badahulu”, kacil sakalinya pina paham jua wan imuk.
“nah hikamam… nangapa pulang? sarana maniniwah lah…”.
“anu muk ai… pinanya si Idang karas hati. maraga tajuramba sumalam haja Idang kada hakun lagi badapat. Ujar Idang pagat haja… Aku handak minta kawani mancari minyak”, jar kacil.
“minyak? minyak nangapa cil?!”, imuk manakuni kacil.
“anuu muk ai, minyak gasan malamahakan hati Idang…”, kacil manyahuti, gimit ha suaranya, gair imuk balaluan sarik. Pas jua ai, imuk kada kawa mandangan pasal nang sabuting ngitu, imuk balaluan manyahuti, “cil, ikam jangan maniniwah lah… ngitu ngarannya basukutu wan iblis. kada bulih cil ai. mun takulidas sasalah sirik ikam. sarana basirik-sirikan gin, bisa babahaya cil ai…”, jar imuk.
“nangapa muk?”, jar kacil batakun pulang.
“busiah ikam kada batamuan wan Idang, maka minyak sudah dipalit ka tangan. pas ikam diluncati kucing ka awak umpamanya. maraga takajut, ikam kibah atawa tangkap kucing nitu, pas ha minyaknya tapalit ka kucing. hakunlah ikam lawan kucing…”, jar imuk baparnum.

“han iya kalu, bamamai sidin…”, jar kacil.
“kadanya bamamai pang. ikam nang maniniwah, kadap panjanak maraga dipagatnya Idang, nang kaya kadada babinian lain ha…”, jar imuk.
“ayu ai mun kaya itu muk ai… sarana baminyak-minyakan”, jar kacil.
“alhamdulillah ngarannya mun kaya itu…”, jar imuk.
“mun mandi pang muk? bulih haja kalu?”
“mandi nangapa pulang?”
“mandi tu paang.. barang ai, mandi bungas kah… nyaman Idang ada jua tatarang upih malihat wan dandaman bila talihati aku muk ai…”, jar kacil manggamati imuk pulang.
Kamumuyakan pinanya imuk wan kacil, sual Idang haja bilang liwar mauknya, ayungannya imuk baucap, “barang haja cil ai, tasarah ikam… babanaran kadap panjanak pinanya, mun ikam handak mandi jua, sabuting haja lagi nang kawa ikam gawi, mandi payu !!!”.















Mohon maaf kepada rekan-rekan yang tidak mengerti Bahasa Banjar. Saya memang memiliki dan menyengajakan diri menulis seri kisah dalam Bahasa Banjar. Sekedar usaha kecil agar bahasa daerah saya tidak pupus tergerus jaman.
Nang maulah bakisah bahasa Banjar tu tangalih maraga rancak kita lapah mancari sasamaan kata bahasa Banjar lawan bahasa Indonesianya. Tapi pinanya pian kadada masalah lah lawan nangitu..
*beampik*
mbahanu asa kasian jua pang wan si Kacil ni tih, tapi lantaran hati idang masih sangkal kayapa pang lagi, cuba ai di hadangi barang dua talu hari, kalu pina ampih sangkal, gara gara tajuramba sumalam,
sadang haja si kacil handak bacari minyak ma minyak tapi kada di bariakan ulih imuk, bagus haja muk ai…
kadap pinjanak lawan kada awak pinanya,
buntutnya tu nah katuju banar auk
Wh kok aku ndak ngerti artinya???
hahaha imuk muyak banar mandangarkan haritan si kacil… jar imuk EGP(INDO GAUL) za dah hahah…
nah iya am … kirain tadi lampu mati jadi kadap panjanak, sakalinya si Kacil handak mahalalkan semuaan cara gasan mandapatakan si Idang lagi lah …
ada² haja Pakacil nih :
ada2 ha kahandak si kacil nih lah..
tp bujur tu jar imuk, kacil tu baik mandi payu haja…
meski saya ndak paham bahasa banjar, saya salut dan angkat jempol buat pakacil yang peduli pada bahasa ibu. upaya2 semacam ini yang perlu terus dilakukan agar bahasa ibu tak gampang tergerus oleh merebaknya gaya hidup anak muda yang lebih menyukai bahasa kelinggis-linggisan, hehe …
ga ngerti bahasanya
idang tu bibiniankah?
waduh, gak ngerti sama sekali
jd kaganangan mamicik jarawat di hidung samalam nah. tapancar banyu mata dapatnya.
keseleo lidah saya Pian membaca ceritanya dan juga membaca komentar2 berbahasa banjar
but, salute
very good…. Bahasa banjar harus dilestarikan.
Kalo bukan pakacil, siapa lagi?